گلی جان

گلنسا جان،گلی عزیزم،گلی جان

بیا تا از این شهر پر از دروغ و دغّل و هیز

از این شهر پر ازهیاهوو غوغاهای زشت

از این شهر پر از ادا و اطوار های نا پسند و پست

هجرت کنیم و پر و بال بزنیم و پرواز کنیم

گلنسا جان،گلی قشنگم،گلی جان

بیا تا از این شهر پر از نیرنگ و تزویر

از این شهر پر از قیل و قال و شعار

از این شهر پر از ربا و ریا و تظاهر

از این شهر پر از تاراج و حراج ناموس و آبرو

سفر کنیم و پر و بال بزنیم و پرواز کنیم

گلنسا جان،گلی ملوسم،گلی جان

بیا تا از این شهر پر از تبعیض و تضاد و اختلاف

از این شهر پر از قول و قرار های هیچ و پوچ

از این شهر پر از وعده و وعید های مفت و کور

از این شهر پر از قتل و غارت و زر و زور

کوچ کنیم و پر و بال بزنیم و پرواز کنیم

گلنسا جان، گلی خوشگلم،گلی جان

بیا تا از این شهر پر از بوق و کرناهای گوشخراش

از این شهر پر از فقر و بیکاری و فساد

از این شهر میز و مقام و پُست و ژِست

از این شهر بازار تجاوز و خرید و فروش کُلیه

فرار کنیم و پر و بال بزنیم و پرواز کنیم

گلنسا جان، گلنازم، گلی جان

با هم میریم با زُفت و توی دامنه ی سرسبز زردکوه

توی جنگل های بِکر و کِنار درخت های بلند بلوط

یه سیاه چادر مثل یه بُهون از پشم بُز

روی یه تپه خاک نرم برپا می کنیم

یه مشک سیاه پُر از آب سرد چشمه

ویه مشک دیگه پُر از دوغ خنک می کنیم

یه فرش نمدی و یا یه گلیم و یا یه جاجیم پشمی

کف چادرمون پَهن می کنیم

روزها زیر انداز و شب ها رو انداز

نشستن و خوابیدنمون می کنیم

چند تا ظرف و ظروف روی و سفالی

برای پخت و پزمون تهیه می کنیم

تیره و تاوه و سفره و چند نوع آرد

گندم و جو و بلوط و کُنار فراهم می کنیم

یه گاو دو بُز و یه الاغ

و چندتا مرغ و خروس خریداری می کنیم

گلنسا جان، گلنازم، گلی جان

نمیدونی چقدر گاوِ باصفا و بُزها بی ریا

و اُلاغ باوفاست

خروس و مرغ ها بی جور و جفایند

و ضرری ندارند و بی نهایت مفیدند

سرمون کُلاه نمیگذارن و ازمون نزول نمی گیرند

پشت سرمون صفحه نمیگذارن و ازمون رشوه نمی گیرند

برامون پُز نمیدن و کشکی حرف نمی زنند

الکی قول نمیدن و دروغکی تهمت نمی زنند

وعده نمی دن و شعارنمی دن و اهل عملند

شیر می دن و تخم می زارن و توقع ندارند

دار و ندارمون را ازمون نمی گیرند

ناتوان و آوارمون نمی کنند

گلنسا جان، گل افروزم، گلی جان

هر روز صبح توی آن هوای پاک و مطبوع

و آن نسیم خنک و باد ملایم و خوشبوی بهاری

تو شیر گاو و بُز می دوشی

نان تیری داغ تاوه ای می پزی

قِیماق و سرشیر و کره و پنیر در میاری

ماست و دوغ و کشک و قارا درست می کنی

تخم مرغ ها را از زیر مرغ ها جمع می کنی

توی یه سبد پر از کاه انبار می کنی

گلنسا جان، گل بهارم، گلی جان

من هم با همان الاغ سفید بی غل و غش

بدون شیله و پیله و چم و خم

بدون بغض و حسد و کینه و اخم

روراست و یکرو و یک رنگ

از کوه و کوهسار و صحرا و دشت

برات گل های لاله واژگون و شقایق وحشی می چینم

از دار و درخت های سر بفلک کشیده جنگل

برات میوه های سیب سرخ و انار و کُنار و انجیر می چینم

از کنار رود های خروشان و آبشار های فراوان

برات سبزی های معطر نَعنا و ریحان و پونه می چینم

از چشمه های جوشان و گوارا و معدنی

 برات آب سرد و خنک میارم

گلنسا جان، گل نگارم، گلی جان

روز ها برات چوپان میشم و چوپانی می کنم

روی چشمام ازت نگهداری می کنم

شبها برات شبان میشم و نی می زنم

نی سوزناک نای و نفس عاشقانه می زنم

روز ها می رم توی بیابان و از زیر زمین

و از توی دل برف های زمستان

برات کَرفس و موسیر و قارچ درمیارم

جنگل را میان بُر می زنم و از درختای خود روی جنگلی

برات بَن و کلخون و بادام کوهی می کنم

 
در مسیر عبور و مرور دره و دشت

برات سبزی های ترش و شیرین

سُربون و کاردی و شنگ میارم

از گوشه و کنار و اطراف و اکناف چادرمان

برای اجاق مطبخ پخت و پزت

هیزم خشک و چوب ذغال میارم

روزی سه بار کُندر و اسپند دود می کنم

تا چشم حسودا کور بشه گلی جان

هر شب برات شمع روشن می کنم

تا خدا تو را برای من نگهداره

 
ضمناً هر روز خودم میرم به کوه و صحرا

و برای آن گاو سیاه باصفا و آن الاغ سفید با وفا

و آن بز های ناز بی ریا و آن خروس و مرغ های بی جور و جفا

علوفه و یونجه و دانه و توشه میارم

آذوقه میارم